وقتی که بن بست غربت سایه سار قفسم بود .زیر رگبار مصیبت بی کسی تنها کسم بود

حال زمین

حال زمین

دوست دارم بروم سربه سرم نگذارید............

       گریه ام را به حساب سفرم نگذارید..............

               دوست دارم که به پابوسی باران بروم............

                      آسمان گفته که پا روی پرم نگذارید..............

                              این قدر آیینه ها را به رخ من نکشید................

                                    این قدر داغ جنون بر جگرم نگذارید..................

                                        چشمی آبی تر از آیینه گرفتارم کرد....................

                                                بس کنید این همه دل دور و برم نگذارید...............

                                                       آخرین حرف من این است زمینی نشوید...............

                                                                      فقط....از حال زمین بی خبرم نگذارید..........

                                        

                                             

       

 


+ نوشته شده توسط مریم در جمعه 1386/01/03 و ساعت 1:10 بعد از ظهر |
Template Designer: kiyanoosh ansari - kiyansoft | © 2005 - 2006 mastenegah.Blogfa.Com