وقتی که بن بست غربت سایه سار قفسم بود .زیر رگبار مصیبت بی کسی تنها کسم بود

دستت را به من بسپار

به من بسپار

دستت را به من بسپار......

  تا از گرمای آن وجودم را پر کنم.........

     گوشت را به من بسپار تا زمزمه های عشق را در آن جاری کنم.......

        شانه ات را به من بشپار تا آن را تکیه گاه تنهایی ام کنم.......

       قلبت را به من بسپار تا آن را در هاله ای از نور نگهداری کنم.....

       صدایت را به من بسپار تا مهربانی را تدریس کنم.....

       چشمانت را به من بسپار تا تازه گی های عشق را در آن پیدا کنم.....

        جسمت رل به من بسپار تا دمادم آن را گلباران کنم....

         همه را به من بسپار تا معنی خواستن را یاد بگیرم....

چگونه تو را بپرستم.....

و چگونه با وجود تو در حضور عشق .خود را بازیابم.....

                                                                                         ای کاشف موجودیت عشق


+ نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه 1386/01/08 و ساعت 6:52 بعد از ظهر |
Template Designer: kiyanoosh ansari - kiyansoft | © 2005 - 2006 mastenegah.Blogfa.Com